Tam her şey usul usul düzeliyor sanırken, peş peşe gelen eksiklikler eski yaraları yeniden kanatır.
İnsan, iyileştiğini sandığı yerden tekrar kırılabilir.
Çünkü bazı acılar unutulmaz;
Sadece sessizleşir.
Ve yeni bir darbeyle yeniden konuşmaya başlar.
Ama insan acısını her zaman ağlayarak göstermez.
Kimi saçlarının ardına saklar.
Kimi aynaya bıraktığı yorgun bakışlara.
Kimi de kimsenin fark etmediği yapay gülüşlere.
Çünkü bazen “iyiyim” demenin en kolay yolu, gerçekten görünmemektir.
Eğer bunu kapatmaya çalışacaksan, önce onu tanımayı öğren.
Çünkü bastırılan her şey, bir gün başka bir kapıdan geri döner.
Belki o eski ses yeniden konuşacak.
Belki seni tekrar çağıracak.
Ama artık biliyorum.
Ben o sese ait değilim.
Ben kendimi seçiyorum.
Kendimden vazgeçmeden yaşamayı seçiyorum.
Ve eğer savaşmam gerekiyorsa…
Bu kez kendime karşı değil,
Kendim için savaşacağım.
Arya Soysal 2Kayıt Tarihi : 4.07.2026 05:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)