İki ses,tek kalp Şiiri - Gece Gözlü

İki Ses, Tek Kalp
​Kadın:Geceyi bir hırka gibi omzuma aldım bugün,Sensizliğin o kurşun ağırlığı çöktü içime.Adını söyledim zifiri karanlığa;Sanki sen duyar da, yankın geri gelir diye...

​Erkek:Ben de yıldızların avuçlarına bıraktım seni;"Hangigökyüzünde saklısın?" diye sordum.Sadece kalbim cevap verdi o derin sessizlikte:"Korkma, o hâlâ sende...
"
​Kadın:Dokunsan geçecek gibi her şey, bir dokunuşun şifa...Bir nefesin yeterdi, ruhumdaki o derin yaralara.Ama mesafeler var aramızda;Adı konmamış, görünmez ama aşılmaz duvarlar gibi.

​Erkek:Ben o duvarları her gece tek başıma yıkıyorum,Sana doğru yürürken, kendi içimdeki dehlizlerde.Belki parmak uçlarım ulaşamıyor tenine;Ama kalbin, her atışta kalbimle aynı yerde.​

Kadın:Sevmek bu mu dersin?Eksildikçe taşan, uzaklaştıkça düğümlenen...Öyle bir boşluk ki; hem çok kalabalık, hem kimsesiz.
​Erkek:Sevmek, seninle başlayan o meçhul alfabedir.Adını koyamadığım her duygunun tek karşılığı...Bir bakışında kaybolduğum, bir susuşunda nefesimin kesildiği o yer.

​Kadın:Korkuyorum bazen...Ya bir gün bu masal, son sayfasına gelirse?

​Erkek:Biz bitmeyiz ...biz kavuşmanın hevesinden değil,Sevmenin o kadim sancısından var olduk.

​Birlikte:Aynı gökyüzü altında, farklı korlarda yanıyoruz belki;Ama aynı ateşin dumanıyız biz.Mesafe dediğin nedir ki?Aynı aşkın iki ayrı kıyısıyız şimdi.

​Kadın:Bazen rüyalarımın kapısını aralıyorsun,Sanki hiç gitmemişsin, hep oradaymışsın gibi...Saçlarımı okşayıp sadece susuyorsun;İşte en çok o dilsiz sessizliğin yakıyor içimi.​

Erkek:Ben hiç gitmedim ki senden, sadece gölgem uzak düştü.Ruhum, ilk günkü gibi aynı siperde bekliyor seni.Adını her vuruşta bir mühür gibi basan,Yorgun ama vazgeçmeyen bir kalpteyim.

​Kadın:Bir gün gerçekten sarılır mıyız o imkânsız şafakta?Yoksa hep böyle "eksik" mi kalacağız?

​Erkek:Biz yarım değiliz; biz, henüz tamamlanmamış bir destanız.Ve inan bana...En unutulmaz hikâyeler, sonu boşlukta bırakılanlardır.​

Kadın:Ellerin ellerime mühürlenseydi,Belki bu kadar yetim kalmazdı geceler.Belki adını her duyduğumda,Ruhum bu kadar kimsesizleşmezdi.​

Erkek:Göz göze geldiğimiz o an, dünya duracak biliyorum.Zamanın çarkı kırılacak, sesler susacak...Bir tek kalbinin gümlemesi kalacak geriye,Bir de benim sana sonsuz "gel" deyişim.​

Kadın:Peki, şimdi "gel" desem... Gelir misin?

​Erkek:Bir adım at yeter, ben tüm yolları koşarak eritirim. ben seni, bir duraklık uğramak için değil;Menzilimde kalmak, sende yaşlanmak için sevdim.
​
Kadın:O zaman söz ver bana;Fırtınalar kopsa da, o bağı koparmayacağız.​

Erkek:Söz değil bu, bir ruh yemini...Seni sevdiğim kadar mutlak,Nefesim son bulana kadar sürecek bir ahit bu.​

Birlikte:Bir gün mesafeler diz çökecek,Zaman, aşkımızın önünde boyun eğecek.Ve biz; iki yabancı gibi değil,Varlığı birbirine muhtaç iki parça gibi,Kendi yuvamızda, birbirimizde kavuşacağız.

​Kadın:İçimde bir umut çiçeği var hâlâ,Adını bilmediğim, aydınlık bir sabaha dair...

​Erkek:O sabahın adı biziz işte.Gece ne kadar hüküm sürerse sürsün,Güneşin doğuşu kadar kaçınılmazdır bu sevda.

​Birlikte:Sevmek bazen kavuşmak değil, aynı yangını paylaşmaktır.
bu aşk, ne eksilir ne de küllenir.biz birbirimizi değil,Birbirimizin alnına yazılmış o kaderi sevdik.

Gece Gözlüm