İki Kadehte Şiiri - Hakan Dağlı 2

Ne meyhane ne uzun masalar,
Bana göre değil o havalar.
Gel karşıma, çaylar benden,
Başlasın en güzel maceralar.

Şeker atma, tadın yeter,
Gülüşün bütün güne değer.
Herkes aşkı zor anlatır,
Bizimki iki çaylık meseleler.

Ne sarhoş sözlere inandım,
Ne de boş vaatlere kandım.
Bir çayın buharında gördüm,
Aradığım aşkı sonunda buldum.

İki kadehten sonra herkes sever,
Sen beni çay içerken sev.
Aklın başındayken elimi tut,
Sen beni çay içerken sev.

İki kadehten sonra herkes sever,
Sen beni çay içerken sev.
Öyle bir bak ki gözlerime,
Bir ömür çay demleyeyim ben.

Yağmur yağsın cam kenarında,
Oturalım aynı masada.
Ne dünya kalsın ne de telaş,
Sen gül yeter tam karşımda.

Bir simit bölüşürüz belki,
Çaylar gelir peş peşe.
Mutluluk dediğin şey zaten,
Saklı değil mi böyle şeylerde?

Ne gerek büyük cümlelere,
Ne yıldızlara, ne şarkılara.
Bir "iyi ki geldin" de yeter,
Bütün ömrümün baharına.

[
Bir ömür çay demleyeyim ben...
Sen yeter ki çay içerken sev...