İki Damla Şiiri - Kenan Gezici

Kimi sevdiniz bilmem belli ki ben değil.
Eviniz, aşınız aklınıza gelmez mi.
Mazi kokmuyor mu gezdiğiniz sokağınız.
Şehirler, caddeler olmuş bana zakkum.
Boş verin beni gitsin.
Hangi ara böyle oldunuz.
Acıkınca istemez mi canınız, benim etimi.
Ne kör etti, sizi ne sağır.
Ölü toprağı mı hangi kül.
Koparıyor içimden demir tele bağlı canım.
Yüne saplanmış bir tel örgü.
Nasıl yaşıyorsunuz böyle kalpsiz.
Hüzün uğramaz mı sevgiden ötürü.
Benim her gün kolum da yatar bin acı.
Özlerken ne yapıyorsunuz sahi,
Ya da saplanırken kalbinize hüzün.
Nasıl umurunuz da olmuyor benim derdim.

Kenan GEZİCİ 02/08/2026