Ey pusulası bozuk şaşkın kişi!
Hangi yönedir yolun, kimdir rehber?
Ey şu yaşı bin yıla aşkın kişi!
İlmin olduğu yöndür, var mı haber?
Bakma doğuya, batıya boş yere,
Kuzeyin soğuk, güneyinse serin.
Dönemem yola çıkmışım bir kere,
Söylediğin söz, hoş ama pek derin.
Hakikat aynası bir gönül arzı,
Yolculuk içre, arayan yol alır.
Yol dersin içten içe gönül razı
Kendini bilen kul yönünü bulur.
Ne bir yıldızdır ne de ay pusula,
Işığın kendisi içteki kamus.
Mesut anlarsan değişme bir pula,
İlim kendini bilmek der pir Yunus.
Kayıt Tarihi : 15.07.2026 09:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Ne yöne gidersen git, -doğu, batı, kuzey ya da güney- çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün! Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır." Şems-i Tebrîzî
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!