Ulaşılmazı tuttum bu gece…
Meğer biraz inanınca;
ay bile yaklaşırmış insana.
Ulaşılmazı tuttum bu gece!
Demek ki hayaller de gerçek olurmuş
bazen…
Biraz cesaret, biraz hayal…
İşte—böyle tuttum ayı bu gece;
gecenin kalbinde,
suskun bir mucize gibi.
Küçücük bir dokunuşla
ellerim uzanıverdi
büyük bir hayale…
İnandım—
ve gökyüzü eğildi bana;
ay, mesafesini unuttu.
Anladım ki:
bazı mucizeler
içimizde yeşerir,
İçimizde varolurmuş...
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 08:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!