Belki hayal etmesi mümkün değil, hayaller sakladım içimde...
Sarı saplı saman alevi gibi düşler kurdum sana dair gizlice...
Çıkıp gel diye adaklar sundum, her gece Rabbime.
Hani
Hani emaneti mümkün olmayan sevdalar yazdım şiirlerime...
Kimsesi olmayan cümleler, öksüz kalmış tümceler gizledim satırlarına...
Binlerce lehçede çözdüm aşk dilinin yorgun gidişlerini...
Seni ararken, Mezopotonyasız beşeriler gördüm her baktığım yerde...
Ve şimdi hafsalamın hatırladığı ıtırlar, yaseminler, gül kokuları, menekşeler dizdim sen geleceksin diye yüreğimin yollarına.
Ve ben...
Ve ben seni çok sevdim, kalp uğultularıyla,
gönül yaralarıyla...
Umut ağaçlarına çaput değil, yüreğimi bağladım her gece.
İşte, işte öyle yorgun dünya'nın ses yolcularıyız, ayrı ayrı yerlerde...
Kayıt Tarihi : 4.01.2024 08:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!