İçimde teli kopmuş eski bir gitar var sanki,
hangi parmağın değse, sesi sadece yarım kalmış bir hıçkırık.
Bu bir bitiş değil, yavaş yavaş ufalanma hâli.
Hani kirecin taşı kemirmesi, tozun rafları boğması gibi bir şey.
Eski bir evin camında unutulmuş o son ışık sızmasıyım, toz zerrecikleriyle savrulan, dönüp bakılmayan bir gölge.
Durmak diyorum, göğsümün tam ortasında büyüyen o dilsiz boşluk.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta