SABAHLAR BEDEL İSTER
uyumakla sabahlar olmuyor
bedel ister sabahlar
yıkacaksın kirli sular bendini
köpürüp akacak mavi sular
NEYDİ SUÇUMUZ
.
Biz gökkuşağında öğrendik maviyi, sarıyı
biz uçurtmalar uçurduk gökyüzünde mavi, sarı
………………………..siz uçaklar uçurdunuz üstümüzde
……………………….önce aldınız uçurmaları elimizden
NİYAZİLER SEYRİ SEFERE YOLCU
..
Tüm seyri seferler vaat durağına
Menzil uzun, uzun, uzun….
Hangi durakta binersen bin
Daha bir durak var menzile
1. Aşkın Gölgesine Sığınan Balkon
Her yaz, N. Anamur'a geldiğinde otelin balkonunu seçmez—İ.'nin geçtiği caddelere bakan evi tercih eder. İskele Caddesi sessizdir ama o sessizlikte İ.'nin ayak sesleri yankılanır.
“Ben seni görmüyorum artık… ama eksikliğini geçerken duyuyorum,” der içinden.
2. Çiçekçiye Bırakılan Adı Konulmamış Buket
Bir sabah, N. çiçekçiye gidip “En kokanı ver” der. Adı yoktur çiçeğin, ama anlamı bellidir: İ. gibi kokmalı. Buket balkonda solarken N.'nin yüreği daha çok filizlenir.
Çünkü bazı çiçekler, solarken açar.
KOR DÜŞMESİN OCAĞIMIZA
...
milyon tohumda tektim
milyon yılda çimlenen
milyon yiğitten biriydim
DESTANLAR DİYARI ANADOLU
Babalarımızın anlattıkları bize masal gelirdi, değil mi? Bana da öyle gelmişti doğrusu. Tekrar tekrar anlatılmasından sıkılsak da onlar anlatmaktan sıkılmazdı.
Babam, babasından Çanakkale Savaşları, Kurtuluş Savaşı masalları dinleyerek büyümüş. Babamın babası her iki savaşa katıldığı için anlatımı yaşayarak anlatırmış. Belki de bu yüzden masallaştırmadan anlattığı için sıkılmadan anlatırmış. Babam da sıkılmadan dinlemiş olmalı ki benim sıkılacağımı aklının köşesinden bile geçirmeden anlatırdı hep. Masalın her sonunda da’’ Bu günlere şükür. Allah yurtsuz yuvasız bırakmasın. Bayrağımızı yerlere düşürmesin.’’ derdi.
Bir de sınıflarda, vatan, millet, bayrak şiirini en güzel okuyan yarışına girerdik. Öğretmen de en güzel okuyanı seçerdi. Seçilen sevinir, seçilmeyen üzülürdü. Vatanın, milletin, bayrağın ve de özgürlüğün bizim birinci seçilmemiz kadar önemi yoktu ta ki 15 Temmuz’un zorlu gecesine kadar.
O gece savaşın masalını dinlemiyor, kitaplardan okumuyordum. Savaşı yaşıyordum. İnsanların ölüm yarışına, insanların öldürme yarışına girdiği gece. Ben ölecek miydim? Ben sabaha çıkabilecek miydim? Çocukların gözünün önünde anne babaları öldürülüyordu. Kardeşleri ölüyordu.’’’ Ya aynı durumda ben kalırsam..’’ düşüncesine bile dayanamıyordu bedenim. ‘’Ya onlar nasıl dayanıyor? ’’ sorusu sınavlarda zorlandığımız sorunun binlerce kat zorluğu…
Meclis yıkılıyordu. Evimiz yıkılacak mıydı? Okulumuz yıkılacak mıydı? Arkadaşlarım olacak mıydı? Sorular uzadıkça uzuyordu. Sorular geceyi uzatıyordu, gece soruları… ‘’Sabah olacak mıydı? ’’
ÖĞRETMEN ALTIMA FOL KOYMUŞ OLMASIN
Okul aynıydı.
Yolu sokağı aynı.
Sınıf, sınıf arkadaşları aynı.
Bir ben farklıydım. Bir yaşadıklarım farklıydı.
ÖĞRETMEN DOĞRU MU SÖYLEMİŞTİ ACABA
Öğretmen sınıfa girince
Bir tek şey söyleyince
Gülmüştük hep bir ağız
Öğretmen doğru söylüyordu kendince
OLUR OLMAZ SOBELENİRİM
***
Ne zaman
dalsam uzak düşlere
vursam kendimi dağlara bayırlara
………...dalsam enginlere sobelenirim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!