MUTLUYDUK İNADINA
Karnımız toktu
sabah akşam yediğimiz
bir tencere bulgur pilavı
içtiğimiz bir tas ayran
MUZ CUMHURİYETİ’İNDE DARBE
Soğan cücük olmazdan evvel asaleti ile anılırdı muz. Asaleti ile alınır, asaleti ile satılırdı. Asaleti ile tadılırdı ta ki soğan Meydan Harbi ilan edene dek.
Pazarda tezgâhlarda sıra sıra dizilirdi soğan. İlk alınandı üç kilo beş kilo. Poşette sepette en alta konulandı. Üstüne patates üç kilo beş kilo. Domates ayrı poşette. Biber ayrı poşette. Salatalık ayrı poşette. Yeşillik; marul, maydonos, nane, dereotu ayrı poşette. Fındık fıstık ayrı poşette. Portakal, mandalina, elma ayrı ayrı poşetlerde. Muza alınmazdı ayrı bir poşet. Alınırdı tane ile, konulurdu poşetlerden herhangi birinin en üstüne.
Bölüm 1 – Sipsiyle Gelen İlk Kıvım
Her çocuk ağlayarak doğar. Ama Hayrettin ilk nefesiyle rüzgârı dinledi. Köyün alt yamacında, dut ağaçlarının gölgesinde açtı gözlerini. Toprakta çıplak ayakla yürümeyi, bulutlara bakarken yönünü bulmayı öğrendi. Ama onu farklı kılan şey, bir yaz günü söğüt ağacından kendi kopardığı bir kabuktu.
O kabuk, onun ilk “sipsi”si oldu. Öğretilmemiş, tanımlanmamış, notası yazılmamış ama doğrudan göğsünden gelen sesi taşıyan ilkel müzik nefesi. Henüz harfleri tanımadan, sesleri üflemeye başlamıştı. Rüzgârla akraba, yıldızla sırdaş bir çocuktu o.
Hayrettin için doğada ses, sadece duymak değildi — duyguyu dışa üflemekti. Kuzu meleyince mızrap sesi duyar, Dere çağlayınca beste hayali kurar, Yağmur damlayınca içindeki ritme eşlik ederdi.
NEDEN OLMASIN
***
Sevgi ile bakmalı
İşe, aşa, gökte uçan kuşa
Sevgi kokmalı yürüdüğümüz sokaklar
Sevgi tatmalı yutkunduğumuz lokma
SORMA GARDAŞ
***
Delikanlı çağlarım gelir aklıma
Serilir kepir taşları ayağıma
Yoldaşım olur gün boyu kınalı keklik
Susar başkuş, tüner atmaca
gökte ararken seni
yerde buldum
yerde yerle yeksan edesin diye mi
ha öyle mi?
bu limanda demirlemez bu gemi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!