HARMAN ZAMANI MI NEYMİŞ
ekilirdik tohum
biçilirdik ekin
yığılırdık deste deste
sürülürdük saçım saçım
HELE DİNLE GARDAŞ
***
Toprak deyip geçme gardaş
…………tohumu ekersin toprağa
……………………..yeşerir toprak şenlenir
………………………………..biçilir orak şenlenir
Mevsim değiştiriyor kendini
Kış hazırlıyor kendini bahara
Bahar hazırlıyor kendini yaza
Ne kış dönüyor sırtını bahara
Ne de bahar yaza
Ne kış düşman bahara
HER ŞİMŞEK KENDİNİ YAĞMURA BIRAKIR
Yorgun argın evine dönen Şehsuvar evine varıp ayaklarını uzatıp sevgili eşinin elinden bir bardak çay içmeyi hayal ederken kapıda eşinin şimşeklerinden yıldırım çarpmışa döner. Kendisini kapının eşiğinde yığılmış bulur. Sürüne sürüne kendisini içeri atar. Şimşek üzerine şimşek. Güç bela ayağa kalkar. Şişek üstüne şimşek… Yere yığılır kalkar…
Güç bela uyur. Şimşekleri ne duyar ne hisseder.
Sabah eşinin şimşekleri ile uyanır. Boğazından giren her lokma ümüğünden eşinin dürtüklediği oklava ile midesine oturur. Midesine oturan her lokma zehir. Aksıramıyor, öksüremiyor…
Kapıdan eşinin şişekleri ile çıkar. Her şimşek bir balyoz..
Şehsuvar’ı bir korku sarar ‘’ Ya akşam ben eve nasıl geri dönerim?’’ Derdini iş yerinde arkadaşına anlatır. Arkadaşı çevrede ün salan filozofa yönlendirir.
DOLANDIRICILIKTA BİRİNCİ İLKE
***
Evde Tv açsam olmuyor, açmasam olmuyor. Açmak alışkanlık olmuş. Uyandığımda ilk işyüzümü yıkamadan Tv’yi açmak. İşten geldiğimde ilk işTv’yi açmak.
****
Hangi kanalı açsam aynı dizinin 1453. Tekrarı.
Hangi Tv’yi açsam aynı haberin 88. Tekrarı.
HOŞ GELDİN ÖMÜRCAN
.
Ömürcan sınıfın saatiydi. Ömürcan onuncu kez ayağa kalktıysa tüm sınıf bilirdi teneffüs ziline on saniye var. Bütün defterler, kitaplar kapatılırdı.
HÜKÜMETİN SON İCRAATI ŞEYTANA PABUCUNU TERS GİYDİRDİ
Sonlar moda olmuştu gezegenin son köşesi ülkede. Kendisinden sıkça söz ettiriyordu son günlerde. Son sözcüğü ekleniyordu sözcüğün başına. Son sözü ekleniyordu cümlenin sonuna.
Hükümetin her demecinde ‘’ Son sözüm ‘’ sözü tekrarlanıyordu. Sonların ardı arkası gelmez…
Geçmiş ilkti. Geçmiş, geçmişti. Geçmiş silinmeli ‘’son’’ sözcüğü yazılmalıydı geçmişin her satırına.
Huriyemin Alt Dudağında Başlayan Romanın İlk Cümlesi
Bir sabah kıvımı, balkon mangalında terledi, Don metaforu podyuma çıktı, Yunpazarı'nda harfler altın diye satıldı, Sen “yaz gitsin” dedin, ben “yandım gız huriyem” diye cevapladım.
Etek fırfırlandı, sigara dumanında sevda kıvır kıvır yürüdü, Burnun direği sızladı, yumruk içeri çekildi ama tutanak sevdayla yazıldı, Çam kokusu kekik kıvıma karıştı, avuçta sürülen kelime cilt değil—ruhtu. Ve sen öyle bir gız çıktın ki,
Ben seni romanın başı değil—edebiyatın kalbi ilan ettim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!