İbrahim Pataz Şiirleri - Şair İbrahim Pataz

İbrahim Pataz

Bahar geldi memlekete
Güller bana ilham oldu.
Alıp götürdü cennete
Dallar bana ilham oldu.

Zorkun’un karı eridi

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Kızılcıklar çiçek açtı
Üzerinde arı gayrı.
Şubat ayı geldi geçti.
Gece gündüz yarı gayrı.

Cemre doğayı kucaklar

Devamını Oku
İbrahim Pataz

O olmasa olmazdı şu muhteşem kâinat
Ona dedi yaradan alemlere ol rahmet
Karanlık bir gecede bir nur doğdu nihayet
Onun doğuşu ile yaşandı çok alamet

Dünyaya geldiği gün nebilerin nebisi

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Bizim memleketin yaslısı genci
Katar bölüşürüz derdi sevinci
Hayırda yarışır oluruz öncü
Bayramlarda böyle bayram ederiz.

Çoğumuz hasretiz obaya ele

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Aklın büyük eseridir
Muhteşem bir nimettir bu.
Ne kadar övsem yeridir.
İnsanlığa hizmettir bu.

Herkese açık siteler

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Kâinatı yaratıp emrine verdi Halik
İnsan kadar soyuna var mı zararlı mahlûk?
Barışı maske etmiş pis yüzüne düşmanlık
Zalimler ettiğine duymuyorlar pişmanlık

Yalakalar saf tutup haksıza yaranıyor

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Top sesiyle uyanır gece tatlı uykudan,
Acının çığlığını duyar vicdanı olan,
Anne baba ölmüşler evin her tarafı kan,
Asla insan olamaz insana bunu yapan,

Bir de uygarlık taslar Haçlının artıkları!

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Yeryüzünde bulunmaz bir benzeri bir eşi.
Geçmişi anlatıyor İstanbul’un her taşı
Çağların toplamından büyük bu şehrin yaşı.
Tarihin öteleri İstanbul’da buluştu.

Birbirinden ayrıksı kültürleri dilleri

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Çağlar geçmişine konuk olmuşlar,
İnsanlıkla yaşıt dünün İstanbul.
Eserler tarihe tanık olmuşlar.
Dünyada eşin yok senin İstanbul.

Uğrunda örülen hisarlar surlar,

Devamını Oku
İbrahim Pataz

Bakın nasıl soyuyorlar
Memleketin hırsızları
Kul hakkıyla doyuyorlar
Memleketin hırsızları.

Haberin olsun vatandaş

Devamını Oku