İbrahim Pataz Şiirleri - Şair İbrahim Pataz

Gene bahar geldi bizim ellere
Yeşile büründü yer çiçeklendi.
Polenin kokusu sindi yellere
Dere tepe bayır kır çiçeklendi.

Kardelenler beklemedi baharı

Dağ başında koyun güder
Pir ihtiyar Çoban dede.
Yanda yardımcısı geder.
Çok bahtiyar Çoban Dede.

Çoban Dede yazı sever

Kızılcıklar çiçeklenir
Çukurova baharında
Arpa buğday göceklenir
Çukurova baharında.

Cemre düşünce havaya

Yıl iki bin on üç ocağın biri
Soğuktan eser yok yaz buralarda.
Çimenler üstünde çiy iri iri.
Ne kar olur ne de buz buralarda.

Nergis deste deste gezer ellerde

Nasip olur kavuşursan cumaya
Abdest al camiye gel Cuma günü.
Tövbe ile günahları yumaya
Allah’a açılır el Cuma günü.

Rabbimin sözüne kulak vererek

Gavur Dağlarını duman bürüdü
Sevda mı çekiyor seriniz dağlar?
Gün vurdukça erim erim eridi
Alaz alaz oldu karınız dağlar.

Kış gelip de yeller estiği zaman

Güney kuzey doğu batı
Aynı safta bütün kötü
Gıdaları insan eti
Semirirler taman böyle.

Ülkeleri karıştırır

Elindedir çağdaşlığın ölçeği
Acı ama böyle işin gerçeği
Adam yedi dilde eğitim görmüş
Aynı sanır engin ile alçağı
İbrahim PATAZ
03.05.2013 Osmaniye

Batı ya döndü bir kere,
Yüzler Avrupalı oldu.
Ayakbastı kirli yere
İzler Avrupalı oldu.

Kart mayalar köşekleşti.

Gönül verip sevdim seni
Elim bana düşman oldu.
Gören deli sanır beni
Halim bana düşman oldu.

Ateşin dolu özümde