çok ömrüm yok benim
yaşanmamışı bir daha yaşamaya
erteleyip yarın yapmaya
çok ömrüm yok benim
bugünümü yarın yaşamaya
ömrümden bir dakika çalmaya
kaç kadının kalbi kırıldı kaç kadının umudu yok oldu
kaç kadın kendini feda etti
bir erkek uğruna
kaç kadın kendini yok etti
kendine eziyet etti
göz yaşına sebep olmadım kimsenin
kimseyi gözü yaşlı bırakmadım
güvenini çürütmedim kimsenin
bir çınar gibi durdum bana arkasını yaslıyana
beni bir tek sırtını yaslayan anlar
Vazgeçme sinyanlari
yanmaya başladı
Işığa giden yol tıkandı
Hep hasretti ya gönül
yanyana tükettik
Tükenmek kar etmedi
akşam yattığında
sabah aynı insanla uyanmaya bilirsin
sabah kalktığında akşam yattığın
insanı yadırgaya bilirsin
ne dünün ne sabahın bir birini tutar
Çok acı çektim çok yalnızlıkta gördüm
Hiç biri bu kadar koymadı
Hiç bir acı hiç bir yalnızlık
İçime dokunmadı hayat arkadaşı
Seçtiğim bana yoldaş olmadı
İçimi bedenimi bilmedi
bir çay bahçesinde önünde deniz
ince belli bardakta çayını yudumlarken
bir martı tepende kırıntı bekler
hava parçalı bulutlu rüzgar lodos esiyor
gözün takılır denize
uzun saçlarınla büyülendim
omuzuna inen her bir teli kıskandım
bilmedim taşıdığının değersiz
bedeninin sessiz olduğunu
güzelliğinin anlamsız
havanın değersiz olduğunu
Bir çizgi çizmek isterdim
Sevdama gönlüme
Çizginin öte yanda
Tutmak isterdim
Gönlümü kalbimi
Koruyabilseydim
Siğmadım dünyaya
İcindeker beni almadı
Bende ayak uyduramadım sanki
Uyuşmayan birşeyler oldu
Kimi benden kimi dünyadan
Sığmadım sığamadım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!