İnsanların Servet harcayıp yaşayacağı şey
Benim benim için sıradan bir şey
Benim için sıradan olan
Bir çok insanın hayal bile kuramadığı şey
Gelmek zor gitmek ayrı Zor
Ben kimsenin gelemediği kadar geliyorum
yaralandım ama neyden
benle başkalarını kıyaslamalarından
ben zannedip başkalarına güvenmelerinden
yaralandım beni yaşamayıp
kopyalarımla oyalanmalarından
bende cesaret bulamayıp
su akar yolunu bulur
insan aktıkça yolunu şaşırır
şelale akar göle karışır yada denize
insan aktıkça ya duvara toslar
yada vefasıza dostlara
Belki bir gemi güvertesinde
Uçsuz bucaksız Deniz'in içinde
Ufuklar açık
Engin denizler de
Bir yunus misali dans ederek
Orkestra şefi gibi
Belki yoruldum biraz
Bakan gözlerde yoğruldum
Bezdim sanki
Gözler ağır yük hayatıma
Yorulduğumu hissediyorum
Karşı bakışlar ağır hayatıma
Yoruldum artık
Bir dağ değilim ki
Esen Rüzgara karşı durayım
Deniz değilim ki
Vurdukça taşa şekil vereyim
Yoruldum insan olarak
Kırmadan dökmeden veda en güzeli
Bok yarışına girmeden
Üzmeden guncendirmeden
Hayattan soğutmadan
Kimseyi değersizlestirmeden
Gönlünü kırmadan
İstanbul varlığınla güzeldi
içinde senin olduğunu bilmekti
cehennem gibi İstanbul da
senin varlığın bir cennet ti
İstanbul seni yaşamak istemezdim
Bir kalp istedin benden
Bedenimi serdim ellerine
Bir gül istedin benden
Dünyayı gül bahçesi yaptım
İlgizliğimden şikayet ettin
Sen dışında ilgi odağim yoktu benim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!