İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

deyip-goduğu,
bilip dutduğu
tahası bildiği bu
olmadı mı
gayarı basardı, “mılığını yıkar” oturu(r) du

Dedem anlatırdı darb-ı meselden
babamın kahrı da belki bu yüzden

“-her gün bir ekmek gelirimiş Adem’e
hergün tek,
gatıksız ekmek

bir kalbura ilaçlı tohum alınır
iki adımda bir kalburdan avuçlanır
iki adımda bir tarlaya serpilir
bir tohum, beş dal verir
dallarda başaklar boy verir
bir başakta kırk buğdağ

“-Sadıllah’n oyununa da heş akıl sır ermez
garşındakı adam zar dutar anlarsın
Sadıllah öyle deği
iki sahat düşünür
tabi bu arada sen zarı eline almışsındır
bu defa o’na ne ilazımısa o onu

kendiliğinden devam eder sıra
sanki ağıt eder gibi Döndünün Fatma

“-hele şuna hele şuna
varın bakın telaşına
Hacı Beyi öldürmüşler

omuzlardaki desteler
dönümün ortasında,
uygun bir yerde yığın,
yığın; rençberin
kendi emeği
suyunun gölgeliği

Gözür Memed İstambul Garacından
naklen anladıyoo

...........
Ayş(a) oğlunun Kamili
Tokmacıklıydı de(ğil) mi”

“-Tokmacıklı Feyzi, askerikene
ameleliğe getmiş İsdambolda
amele bazarında beklerkene
işde kendisi burada
asalet varıkana, vekalet etdirme
Feyzia(ğ) a annadıvısana

“-Topal Uğura vardım, her şey ataş pahası
Allah var ya bireş tenziline alalım heş değilise
ıramatlık bobamın gadim dosdu bobası
seni(n) kinin öğünde bi makene
şırk şırk şırk
iki ileri bi geri gene

Köyönünde kıyıya çekilmiş kayıklar,
kıyıda söğüt ağaçları, kavaklar
günboyu avlıkçılar, çocuklar, kadınlar,
akşamları sadece Bozayak’la karısı yaşar

Köyönünde ulu bir çınar kavağı