köyde hayat zor
gece-gündüz
yaz-kış
uyku tünek
dur-durak yok
çalış babam çalış
yanar hayvanlar,
toprak sanki kor
çatlar Koca Suvat innebatmaz olurdu
Bel’de su arattı Köseoğlu
Ümmünün Durmuş kaya dibini oydurdu
baharda şöyle bir domurur
Gayınço
komşu tarlalardakiler, beraber
yeni dünürler badaşık gider yolmaya
kız tarafı ağırdan almakta, nazlanmakta.
düğüne kadar “-cicim ayları” sürer
kosa
öğle sıcağında, güneşin gözünde
bekleyip, kor olur kosa böylece,
önce, örs demiri, bir sabitlenir yere,
sonra; kosa dişenir, küçük bir çekiçle
sıkıca kucaklayıp, omuzlayarak
yığında başaklar içeride kalacak
kuşlar deneleri yemesin diye
işimiz biterdi akşam üzeri sözde
“derdim çoktur hangisine yanayım•
Yolma tarlasından köye
gün inerken bir kızıllık çökerdi
Cıngıdık Koyağında
köye doğru akışan, eşek ve
insan siluetleri
Yeldeğirmen’inde
geç olurdu ekinler
harmana girerdik, yolmamız yarı kalır,
konu-komşu imeceye gelirler,
kimi türkü söyler, kimi koğlaşır
su
ipli kova sarkıtılarak
su çekilir kuyudan
yalak taşa doldurulan sudan
ya da hatıllardan
“-narasın
payamlar-erikler çiçeklendi
kedi guyruğu gibi
bi dolu,
bi gabayel
ne var ne yoğusa aldı ğetdi
'-iki yana açılan
ortasına basınca 'şarkadak' kapanan
canavar duzakları kurduk,
donuz ıras(t) gelmiş
duzaklardan da olduk
yığınları beklerken,




-
Ayşe Okur
-
Sevilay Şahbaz
-
Ayşenur Yazıcı
Tüm YorumlarHer insan özeldir ve onun doğduğu günde kendine ve ailesine özeldir. Siz iyiki doğmuş iyiki bu güzel şiirleri yazmışsınız bizlerde okuyabiliyoruz....ben ara sıra sayfanıza bakarım şiirlerinizi merakla bekliyorum bu da öncekiler gibi çok güzeldi kullandığın yöresel kelimelerin bir çoğu bildik gelir b ...
insanlığın tüm vasıflarını taşıyan bir kimlik.Hiç mi kötü düşünmez o kalbi bilmem..Dost dediklerimden..İşi rast gelsin
Görmedim.tanışmadım,şiirlerini bilirim sadece ve duyarlı olduğu hüzünleri...
.Ama dünyada hala nezaketi ve insanlığı derisinde taşıyan insanların olduğuna dair son kanıtlardan biri İbrahim bey...