İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

zati çeyrek sahat geçivise, canın
heş hayırlı bişşiy yok
kimi ğörsen ürüyanda
gan-ter içinde uyanıyon
bakıyosun ku
getmiş gerçek dünyaya

Hava

dedem,
çatının, bacanın yüksekliğini
baca deliğinin, hanayın ne yana bakacağını
hatta mahsülün ne olacağını,

tapı dayırasına ğetdim
annatdım
“-durum” böyle böyle
“-ver makeme ilâmını”
“-ne makemesi,
ilâmı abe(y) ”

“-bir güneş pırıltısı ortalığı ışıttı
ve doğayı ısıttı
önce saçaklardaki buzlar düştü
şaap şaap
tarlalar yeniden toprak,
çatılar kiremit rengine büründü

böğün dünya yarın ahret
ahırı gara toprak bunun
yalınız Allah çekdirmesin
gapılara bakdırtmasın
ehliyalı bıkdırtmasın
“hortlayasıca” dedirtmesin

ağrıların acıların adı yel olurdu
vücudun neresinde olursa olsun
'-yel anam yel,
yel durmuş'
diye konuşulurdu
sonra sonra 'domatizma', kireçleme

Münasip

ebem kendince bilge bir cevap verirdi
'-helbet Yaradan'ın bi bildiği var
bizim havsalamız denizde damla gadar
sen gene de hakgında

onları dinleyince;
sanki yolunda giden şeyler
rahatsız etmeliydi insanı,
insanın yaratılışında zor şartlarda
daha güzel şeyler başarma
ve bu güzel şeylerle daha da

arada bir “meetdiş geldi” diye
okul çağındaki herkesi
sınıflara doldururlardı
bir sıraya üç kişi yerine
dört-beş kişi oturttururlardı

kitaplık kolundaydım, ikinci sınıftayken
Cemal Aga, Mehmet Ali, Kürt Veli bir de ben
Beyböğrek, Akkavakkızı,
“-Ver Gülümü, Al Gülünü”demiş
“-Talih Kuşu gelmiş Keloğlan’ın başına Konmuş”
•