Çocuğunu, eşini,
Ana, baba, kardeşini,
Küçümsememeli işini,
Evini sevmeli insan.
Çevreyi korumalı,
Bin dokuz yüz seksen, şubatın ikisi;
Üstümüze çullandı göğün örtüsü,
Nevrimizi döndürdü kurnaz tilkisi,
Şimdi biz avcı mıyız, yoksa av mıyız?
Çartözünü sis bastı gözümüz görmez,
Yarın bugünden yakın, geçmiş çok daha uzak,
Zaman, insan için kurulan en büyük tuzak,
Yarını görmek kolay, verirse Mevla izin,
Bırak dünü, bugünü; yarına umutla bak.
Sakın, zamanı bitip tükenmeyecek sanma.
Dostlar aradım, dostluğa her şeyden çok önem verdim.
Üç günlük dünyada, dostluktan ötesi mi var derdim.
Eğer, lokmamı bine bölüp paylaşmazsam namerdim!
Kusursa, bu kadarı kadı kızında da bulunur.
İşte benim dost anlayışım; yalan yoktur özümde.
Elbisede ütü yok, ayağında pençe,
Böyle giyinmek yakışır mı sence?
Bir de dalga geçerler inceden, ince;
'Köylü milletin efendisidir'.
Bir avuç toprağıdır bütün varlığı,
Millet, oksijeni vesikayla solurken,
O, har vurur, harman savururdu,
Şehirli, çiçeği saksılarda görürken,
O, bağdan, bahçenden toplar onunla avunurdu.
Kuş uçmaz, kervan geçmezdi.
Meşhur olmak istersen bu memlekette;
Önce bayrağa, dine saldıracaksın!
En ön safta yer alıp, her harekette;
Kadına Cuma Namazı kıldıracaksın!
Burnunu sokacaksın olur olmaza,
Ana kucağında mermi sesleri,
Serseri kurşuna hedef çocuklar.
Burnumun dibinde imdat sesleri,
Kurtarın! Diyerek inler çocuklar.
Babası uzanmış hemen sağında,
Koyun gibi gezdirerek arıyı,
Arının da doğasını bozdular.
Düşman diye imha edip sarıyı,
Doğanın da dengesini bozdular.
Her canlıya bir hışımla saldırıp,
Yok bugünün dünden farkı,
Her gününü kandil bil.
Amaç medet ummak değil,
Sebep olmak duaya.
İyi şeyler düşün ki,
Yer kalmasın riyaya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!