Gözlerin nemlenmiş, saçların tarumar,
Yuvasını kaybeden kuşa dönmüşsün.
Sözler titrek, kelimelerde elem var,
Baharını kaybeden kışa dönmüşsün.
Eski heyecanlardan eser kalmamış,
Sevmek suçsa, çok suçluyum,
Çünkü seni seviyorum,
Dayanılmaz hasretinden,
Günden güne eriyorum.
Gözlerini ayırmasan gözümden,
Yelpazenin batısındaki kara bulutlar,
Sanki umutların bittiğini söylüyor,
Bunca çabanın, emeğin, özverinin,
Heba olup gittiğini söylüyor.
Hava esiyor yağmurlu bir kış günü,
Saat gecenin yirmi dördü düşünüyorum dünü,
Sevgilimin karşıdan masum bakışını,
Ve günlerin hızla akışını.
Yalnızlık dostum oldu, kağıt kalem sevgilim,
Öyle muziptir ki dalında güller;
Sevenleri güldürmekten çatlatır.
Hoyratça değerse tenine eller;
Çimdik atar, gülenleri ağlatır.
Baharla beraber güller şenlenir,
Aşk bana sirayet etmez sanırdım,
Apansız kalbime daldı bu gece.
Uzaktan bakar da gelmez sanırdım,
Oturdu kapıma kaldı bu gece.
Tanrı misafiri yükü çok ağır,
Sensiz günler zindan oldu geçmiyor,
Kapandı gözlerim kimseleri seçmiyor,
Senden ayrı olmak öyle zor ki,
Ne saatler işliyor ne de günler geçiyor.
Görmeseydim demiyorum,
Sevmeyi unutan yaşlı gözlere,
Sözlerle teselli verme ne olur.
Acıyla, kederle çarparken gönlüm,
Alaylı gözlerle bakma ne olur.
Sevince, ayrılık zor olur derler,
Gözlerim seni arıyor,
Geçtiğim her köşe başında.
Ellerim mendil oluyor,
Damlayan gözyaşımda.
Mah cemalin gitmez oldu gözümden,
Hey! Atkaracalar nedir bu halin?
Ölü toprağı mı serptiler senin üstüne?
Selam vermez olmuş, dostlar dostuna,
Artık rücû etme zamanındır senin aslına.
Nedir bu sessizlik? Allah aşkına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!