İbrahim Bayır Şiirleri - Şair İbrahim Bayır

Hakikatı söylemek boynumun borcu
Yoksa vebali boynumda kalır
Yanlışla doldurma heybeyi hurcu
Yol iz bilmeyenden seyyahmı olur

Eğriye doğruya olmuşum tanık

Bürünmüşüm karalara
Deli gönül yasta şimdi
Sürünürüm aralarda
Deli gönül hasta şimdi

Ağlıyorum için için

Evel yüce dağ gibiydi
Şimdi iki büklüm olmuş
Bastıgı yeri titretirdi
Şimdi iki büklüm olmuş

Zaman iyi davranmamış

Gönlüm yedi yerde kırık sınıkçı
Sargıyla sarsan yerine kaynar mı
Dinmiyor yüreğimin sızısı
Gönül yarası bu kabuk bağlar mı

Gönül koymak sana içimden gelmiyor
Hatırladıkça o eski günleri dost
Bir selam salmak vakitten çalmıyor
İçimden sitem edesim geliyor sana dost

Kara kedimi girdi bilmem aramıza

Bizleri gördüğüne sevinmemiş gibisin Sivas
İnsan bir hoş geldin der hemşerim
Hatırından çıkarmış bizleri unutmuş gibisin
İnsan bir hal hatır sorur Sivas

Terki diyar ettik uçsuz bucaksız sivası
Sanki dikili bir taşımızmı kaldı
Tersine çevirdik deli poyrazı
Geriye dönüp bakmaya kangal yüzümüzmü kaldı

Kara saban saplandı taşa

Sivasta kalmadı kimi kimsemiz
Baykuşlara mesken oldu yerimiz yurdumuz
Kalmadı toprağındanda bir dikili taşımız
Bana yabancı gibi bakma sivasım

Acılar yüreğimde depreşti

Sana helal olan bize niye haram
Riyaya küfüre bulaşmışsın sen
İşin gücün hep yalan dolan
Şeytanlığa vesveseye alışmışsın sen

Feleğe bir can borcum var
Onuda al senin olsun
İster zarara say isterse kar
Onuda al hep sizin olsun

Hayat bana oldu kumar