İbrahim Akbaş 1 Şiirleri - Şair İbrahim ...

Nezarê curnê sor-Bereha alemkê-Hebîsê bêlik,
Henûka-Axkolk-Bireka tavzelqê-Carê eli kunik,
Erdê hemo-Avzêmk-Besta ebdilê-Carê hewdik
Girê bûka-Şkeftika gura-Alemka jêr-Kevirbelik.

Newala heso-Newala xanîkê elman-Beyara filê,

Roja ez çûbûm ber pez,
Min û yarê li nav rez,
Me dest dirêjahî kir
Min avêt rûkê wê gez.

Roja ez çûm karvanyê,

Ez xortekî gundî me,
Îşê xwe ji min nî ne,
Ez ne terim birçî me
Jin heyi zewicî me.

Malamin xerabûyi,

Zivistan wexta baran û berfê ye,
Payîz demsala şahî û kêfê ye,
Eger tû yê werî bi revandinê
Ez werim te hîn kû serê sibê ye.

Lê dotmamê ez kurê apê te me,

Heydê yabo lê yadê,
Dev ji vî gundî berde,
Roj berî rojkê heydê
Em herin ji vê erdê.

Ev gunda rindi xweşi,

Ev dera Mûş'e,
Çola wê pûşe,
Hewa wê xweşe
Bextê wê reşe.

Ev dera Wan'e,

Ez boyaxa li ser rûyê te,
Ez melhema birîna te me,
Ez koleyê helwesta te me
Ez xizmetkarê qesra te me.

Ev salek e li benda te me,

Sebra dila Gulîzer,
Heger tê bê zûka wer,
An jî ez rabim belkî
Rêkê bivînim ji xwer.

Belkî yekê bivînim,

Derketim ber derî,
Min dora xwe nerî,
Zêrînî bejnek dî
Navê wê Gulperî.

Min go qîzê vere,

Berî îsal deh sal berê,
Li gundê me carêdêrê,
kêf u xweşî şahî hebu
Ka ew dema çu kwîderê.

Ax gundê me gundê jorîn,