unutuldum
hani gençliğim nerde!
arda kalanlar yetim ve öksüz
ben umut türküsü söylerken
karanlık çöker üzerime
Ne söylenir bilmem,ki
sessiz gecenin sessiz karanlığında
git desen gidemem kal desen kalamam
ben bende değilim çünkü
bir lambanın ışığı
ah köyüm vah köyüm
derdimi çilemi bilmeyen köyüm
taş üstünde taş kalmamış
virane olmuş benim köyüm.
tarlalar kurumuş buğday bile vermiyor
yıllardır hiç sevmedim ki
sensiz geçen günlerimi
göğsümü dayadım rüzgara
güneş doğar ve batar
sesim yükselir yıldızlara
yalnızlık vurur beni
Yıllar Yordu Beni...
Çok yoruldum be hayat
Yıllar hep üstüme geldi
Ne yediğim belli nede içtiğim
Deli divane olmuşum sanki
yalnızca bir karanlık anlatır beni sana
sırıl sıklam tenim
avuturum kendimi.
içim soğuk
bu gecede yalnızım.
kara bulutlar çöktü üstüme
yüreğim dönüştü yangına
sen hasret ben hasret
ne olacak halimiz
ağızlarda dolanıyor yalnızlığım
Dün gece yine
Geleceksin diye
Perişan bir halde yolunu bekledim
Ölüme kucak açmışçasına
Karanlık gecenin
hüzün sokağında geçtim
yine özlem yine hasret vardı
iki damla yaş döktüm
dikeni battı yüreğime.
yaşam öykümü yazacaktım toprağa
-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK