Özlemek
Özlemek seninle varmış
Bilmiyordum ben önceden
Ve her çekip gidene
Hasretim sanıyordum.
Şimdi artık pek derinden
Pandemi
Vedalaşmadan mezun ettik talebeleri,
Yarım kaldı hep nasihatlerimiz.
Kaybettik konuyu, komşuyu,
Görüşmeden yüz yüze, helalleşemeden,
Bir toprak atamadan üzerlerine,
PRENSES
Boş ver elbet bir gün sen de sönersin
Sanki hiç de yanmamışa dönersin
Gün gelir de yenilerin denersin
Kim eskiye rağbet etmiş prenses
Pür-i melal
Bilmem ki ben kime anlatsam halim,
Kalmadı demeye pür-i melâlim,
Yazsaydım, çizseydim olurdum âlim,
Çalıp söylemekten deliye döndüm.
Rahmetli Yazıcıoğlu’na
Zirveye çıkardın yüce davanı,
Beyazlar üstüne kırmızı düştü.
Üşürken ağlattın seni seveni,
Arkandan binlerce yiğitler koştu.
Ramazan
Babasız anasız zordur iftar ve sahur yapmak.
“Uyu da ben seni uyandırırım, guzum,”
“Sevdin mi çorbayı, oğlum?” diyen yoktur.
“Uyan hadi!” diye başına dikilen bir anan yoksa
Garipsindir işte.
Rica
Umursamaz oldun, duymazdan geldin,
Ümidim tükendi kalmadı tadım,
Belki de sen beni unuttun sildin,
Ben gönlümü senden ayıramadım.
Riya
İstemem kardeşim, istemem inan!
Ayan beyan veren elden istemem.
Gönlünde riyayla dilinde iman!
Paraya tapınan kuldan istemem.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!