“O”
O, soluk ve renksiz,
Suskun ve ıssızdır.
Ürkektir çoğu zaman,
Dokunsan ağlayacak,
Sessizken çaresizdir.
Oğul
Derde düşmeyen hiç derman aramaz,
Gönül bulduğundan onar mı oğul?
Maşukun derdine lokman yaramaz
Ab-ı hayat içse kanar mı oğul?
Ölüm
Bir gün öyle ansızın,
Hiç beklemediğimiz bir vakitte,
Son nefesimizi vereceğiz.
Ölüm bu; hep “geliyorum” dese de
Ne zaman geleceği bilinmiyor.
ÖLÜM
Hint kumaşından sanma kendini
Bir gün gelir bir gün değerin düşer
Fayda vermez göstersen de fendini
Biri çıkar bir gün yüreğin deşer
Ölüm
Yüzünde bir gülümseme görürdüm
Her içimi çektiğimde
Ve hep keyifle bakardın
Sanki acılarıma
Biliyorum
Ondörtlü
Bir daha konuşmayacağım
Hiç kimse alınmasın
Uzun değil söyleyeceklerim
Bilmiyorum ne zaman ve nerede
Ama herkesin ortasında biliyorum
Öylece Kaldım
Öylece kaldım mı dersin
Bıraktığın yerde
Önce birkaç dakika duraksadım
Belki dönersin diye
Sonra gidişini seyrettim
Öyle Git
Madem gideceksin bir ricam olsun;
Bir şiir miktarı dur da öyle git!
Sensiz kalan ömrüm çabucak dolsun,
Şu kumdan saati kur da öyle git!
Öylesine
Kimseye yoktur kastım,
Yazıyorum öylesine.
Eleğimi çoktan astım,
Sızıyorum öylesine.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!