Hüseyin Erdoğan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

seni sensiz yaşamak
ölüm gibi bir şeymiş meğer
sensiz nefes bile alamıyorum
seni sevmek bile çok şeye değer
düşlerimde bile sensiz kalamıyorum
hayallerim senden alıyor rengini

bu sabah gözlerinin renginde
çiçekler açmış kırlarda bahçelerde
senin kokun var yellerde
ben de rüzgarların estiği yerde
durdum ıssız bir köşede
seni öylesine doldurdum ki içime

beni buralarda hüzne boğan
bir tek sensizliğimdir
bir güneş gibi günüme doğan
senli ve de renkli hayallerimdir
bakışların yüreğime düşen bir çöl sıcağı
varlığın da arkamdaki Ağrı Dağı

'Sen benim yüreğime öyle bir ateş düşürdün ki,hasretinle yanıp kavruluyorum günden güne...Ya gel yanıma,alevlenen yangınımı söndür,benim yüzümü güldür,ya da her gün bin defa yerine,uzaktan da olsa,beni kalbimden uzun menzilli bir silahla tek kurşunla vurarak seninle birlikte bir defa da öldür...'
18.05.2005
Hüseyin Erdoğan

beni böyle yakıp da
uzaktan yanma
hayallerimi yıkıp da
üzülmediğimi sanma
inan ki daha düne kadar
sen gonca bir güldün

'Aşk ve sevgi,her sabah yeniden rengarenk açan ve her gün farklı kokan bir çiçektir...Yalnızca kendisiyle beslenir ve günden güne daha da yeşerdiği yer yürektir...Sadece su vermek yetmez,sevgi ve ilgi de göstermek gerekir...Yoksa,bir gün gelir renkleri solar ve sert esmeye başlayan rüzgarlar sararmış yaprakları,kurumuş çiçekleri önüne katar,sürükler hem de mahşere kadar...'
02 03 2006
Hüseyin Erdoğan


'Benim yüreğim bir sevgi pınarıdır,sevdiğimden yana akan bir ırmaktır...Yılın dört mevsimi yaz olsa da hiç azalmadan ve kurumadan günün yirmidört saati şırıl,şırıl şiirimin yüreğine akar...Çünkü,benim şiirim de bana, her gün sevgi yağmurlarını sağanak şekilde yağar...'

'Her sabah,Güneş benim sevdiğimin olduğu yerden doğar benim dünyama,her gün yüreğimde rengarenk çiçekler açar,farklı bir koku verirler sevdama,bu nedenle imrenilecek hatta kıskanılacak efsanevi bir aşktır bizimkisi,yer yüzünde bile asla yoktur bir benzeri.O halde; ne demeli? Şiirim'le bana ebediyen mutluluklar dilemeli...Öyle değil mi? '
09.02.2006
Hüseyin Erdoğan

inan ki
mevsimler bile değişti
sen gidince
rengarenk açan çiçekler de
yok artık bahçelerde
uzun zamandan bu yana

sensiz ne gün geçiyor
ne de zaman
gözlerim hiç ayrılmıyor
geleceğin yollardan
her uçak geçişinde
bizim buralardan

yapraklar gözlerinden alıyor rengini
çiçekler bakışlarında buluyor ahengini
gönül bahçemin ta kendisisin sen
beni göklere çıkarırsın inan
her sabah goncalarını benim için açıversen
her önünden gelip geçen hayranlıkla bakacak sana