Taşkınlıklarını durdurur aklın,
Onun için ahlâk gerekir bize.
Bozulursa ruhun ve dahi şeklin
Cümle alem o an tükürür yüze.
İnsan bozulursa alem bozulur
Bir gün tek başına kalınca insan
Yanlızlığa urba dikilmez olur.
Kendi isteğinle öyle kaldıysan,
Bir zaman sonrası çekilmez olur.
Kafayı dinlemek belki iyidir,
Yaşatacak kalbi bulamayanlar
Öldürecek gücü kendinde buldu.
Sevgi yüklü insan olamayanlar
Nefret doldurulmuş kin küpü oldu.
Güçten güç alarak ortaya çıkar
Üç günlük dünyada yaşamak için,
Bir ömrü sermişiz yoluna onun.
Bunca cevrü cefa acaba niçin?
Nokta koymalısın sonuna bunun.
Sade konup geçme değildir konu,
İnsanlığın derdi varken başında
Ortak çare için ortak düşünün.
Ölmüşe methiye mezar taşında
Derdine çare mi ölgün döşünün?
Sıkıntılı günde dayanmak gerek
Düğüm mü bozuldu ip mi gevşedi?
Çabucak çözülür sıkı bağlarım.
Her gelen darbeyle yapı kağşa dı
Bense laçkalaşmış vida yağlarım.
Eskiyi bozanlar yeni yapar mı,
İnsanlık gerçeği içten duymazsa,
Yalan anaforu içine çeker.
Gerçeğin çizdiği yola uymazsa,
Pislik kuyusunun, dibine çöker.
Bu bir ceremedir peşin ödenen,
Güzelliği görmez, kör olan kalpler
Onların aklında bitmez nefret var
Kararan kalbine kinini yükler
Aşk-ı muhabetten sıkıntı duyar.
Seven yüreklere fitneyi sokar
Firavun ve Nemrut fark eder mi hiç?
Onların suçunu örttükçe Haman.
Yedikleri haram, yaptıkları suç
Suç çetelesini kert tikçe zaman.
Mazlumların her an hakkı yeniyor
Ey gönül dostları sizi çağırdım
Gelen olmadı da gidenler vardır
Duymadılar diye daha bağırdım
Bir kısmına dönmek oldukca zordur.
Selamlar söyledim sevgi dilinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!