Fasarya işlerden anlam çıkarıp
İmanına yazık etme boşuna
Batıl putlarına boşa yakarıp
Gafil uykuların dalma düşüne.
Sen ki bu dünyaya gelip konarsın
Hep umur etmekten ne çok yoruldum,
Bana ne kardeşim, elin derdinden!
Sermayem merhamet, ordan vuruldum,
Bir de ihanet var, derdin ardından.
Öyle bir isyan ki bıktırdı beni,
Doyumsuz, her şeyi mideye tıkar
Şiştikce geğirir, gazı kaçırır.
Bazan def-i hacet olurda çıkar
Tutamaz haceti dona mıçırır.
Hırsızlık yolsuzluk ayıp değilse
Kâbus düşler sayıklandı
Hayra yoran ayıptadır.
Bunca zaman uyuklandı
Uyanmayan kayıptadır.
Hakka doğru yol bulmayan
Bayramlar kutlanır herkesler için,
Ortak bir sevinci paylaşsın herkez.
Bir kısım kutlamaz acaba niçin?
Gönülü bir edip, uylaşsın herkez.
Durmadan birşeyler çıkar ortaya
Bir muhabbettir gider sohbet içinde;
Benim anam babam kayra meleği!
Geçmiş bir zamanın bilmem kaçında!
Onlar varken kimse bükmez bileği.
Bir şeyin değeri varken bilmeli
El kabından aş dağıtsan
Bunun adı ikram olmaz.
Menkıbeyle aç avut san
Öğüt olsa aklım almaz.
Elden medet umma boşa
İletişim arttı bilgi çoğaldı
Uyuyup kalanlar geride kaldı.
Bilen ilerledi bu da doğaldı
Yerinde sayanlar perişan oldu.
Bilip araştırıp bir şey bulmayan
Tükettiğin günün yarınına bak
Umut kaynıyor mu? Doğan ışıkla.
Yüreğinden taşan sorununa bak
Nabzın oynuyor mu? Kalbi aşıkla.
Bitmez şu dünyanın derdi tasası
Gölgesinden korkan her yüreksizin
Korunması için kozalar ördük.
Herkesi suçlayan yeteneksizin,
Hangi hünerinden bir fayda gördük?
İster erkek olsun isterse dişi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!