Anlayınca gücüm kalmadığını,
Güçlü görünerek kabadayıyım.
Bilip işin doğru olmadığını,
Belli etmeyerek hale uyayım.
Acaba, korku mu? Beni bağırtan,
Faydalı öğütler yazmış olsan da,
Okunmayan şair oluverirsin.
Bilgili, hikmetli, fikre dalsan da,
Ciddiye alınmaz soluverirsin.
Nedenini merak edip durursun,
Ey iman edenler, Haktan emirdir;
Adalet, iyilik, garibe bakma.
Fenalık, azgınlık, inkâr zehirdir
Bir de insanların kalbini yıkma.
İyice düşünüp akletmeliyiz
Üzülmeye bile hakkın yok ise,
Sıkıntı nedeni, demek ki sensin.
Bir çare bulmaya aklın yok ise,
Akılsızda çile bitmiyor densin.
Yanlışları yapıp geçmiş zamanda,
Haksızlık ateşi insanı yakar
Yüreğim de yanar elim olunca
Adaletsiz işler ayyuka çıkar
Yer yerinden oynar zulüm olunca.
Haksız servet yığmak sürekli derttir
Sen sen ola bildin, insan olmadın,
Kör keser misali kendine yonttun.
Her şey ala bildin, ömür almadın,
Bir hayat yaşadın, ölüm unuttun.
Özveri gerekti, ondan sakındın
Ne yazarsan yaz be usta;
Yazdıkların okunmuyor.
Hem yazsanda her hususta?
Seçkin şair olunmuyor.
Her konuya dalıp çıktım
Kapandı aklımda uyanık bölüm
Aklın çanına ot tıkmışım artık.
Yaşamdan gafilim, farketmez ölüm
Ölü, sağ farkını yıkmışım artık.
Merakım kalmamış gerçeğe, öze
İstenen güzel günler beklemekle bulunmaz
Güzellik havuzuna bir kovada sen doldur.
Şükür iyi demekle çokta iyi olunmaz
Zordan yere düşeni, tut kolundan sen kaldır.
İyilik unutulsa anısı kalpte kalır
Ölümden kaçılmaz sakınmak ile,
Vakti saat gelmiş, yoktur kaçışı.
Derdin mi azalır? Yakın mak ile,
Belki derman olur varsa aşısı.
Bin bir umut olsa da gönüllerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!