Aldatan aklını önemsemesin
Nasıl olsa yalan ortaya çıkar.
Aldatırım gücüm, aklım demesin
Kimi zaman gücü bir fiske yıkar.
Yalanın zaferi uzun mu sürer?
Sakın hayret etme cahil kısmına,
Şaşırıp kalırsın, yaptığı işe.
Seni muhtaç eder eski hasmına
Ne zevk kalır sende, ne eski neşe.
Aklı, inceliğe bir türlü ermez,
Herkesi uyutan ninni bulmuşlar
Uyanık, yalana inanmaz sanki!
Dalgın olanlarsa hipnoz olmuşlar
Dünya yıkılsa da aymaz inan ki.
Yaşamın gerçeği gözler önünde
Bozul sa dünyanın fırfır dönmesi
Fırıldak insanlar dönüşe devam.
Çoğaldı belanın başa inmesi
Durdurak bilmeden inişe devam.
Kirli duvarlara vurulur kireç
İnsan, nimetlerin tüketicisidir,
Kıymetin bilmezse acısı çıkar.
Musibetler onun neticesidir
Sonucu çaresiz herkese çöker.
Ömür varlık sağlık, ilk önde gelir
Tanıyamaz oldum artık kimseyi,
İşe yaramazsan, dost gibi görmez.
Olmaz de, karartır hemen enseyi,
Keser muhabbeti, selamı vermez.
Çıkara dönüktür çoğunun yönü,
Arasıra dostlar arıyor beni
Hal hatırdan öte sözü kalmadı.
Lüzumsuz kutlama yoruyor beni
Bu neyin inadı? Aklım almadı.
Akıl aynı değil, fikirler başka
Yoksulluk arkadaş oldu, bırakmaz
Ne terkedip gider, ne küser kızar.
Ölsemde kurtulsam, der ki gerekmez
Kuruntu olarak kalbime sızar.
Dara düşsem hemen neşeyle dolar
Bazan gaza gelir şu garip halkım
Gündüz rüya görür, aklı uçukta.
Hele bir dürtükle, uyanır belkim
Mahmurluk geçmez se uyur açıkta.
Her sözün peşine huyudur düşmek?
Sert esse de fırtına
Sağlam ağacı eğmez.
Duvar değsin sırtına
Duldalara yel değmez.
Sahra çölü misaldir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!