Hüseyin Celep Şiirleri - Şair Hüseyin Celep

Ömür kısa, hayat sonsuz denizler gibi.
Menzile varamayız, yürüyüp geçmeden.
Üstünde durabilir misin, gemiler gibi?
Gönül ateşinde, harlanıp pişmeden.

İşine bak ey insanoğlu, bak işine.

Sevincim tükendi,dertlerim derya
Ne hale düşürdün,hayırsız beni
Her, ayağı kayıp düşen, güler ya,
Ben gibi güldürsün, Mevla da seni

Ankara/2014

Sevip, sevinip, her yana koşarken,
Neden dünya için paralanmışım?
Düşmanın hançeri gönüle ne ki,
Dost bildiklerimce yaralanmışım.

El, eldir; elin yaresi tez geçer,

Sevdan içimde keder
Ayrılık ateş gibi
Aklım başımdan gider
Bir gün görmesem seni

Sevdan gitmez bitanem

Sev ki, senin de sevenin olsun.
Sevenle sevilen, bir beden olsun.
Sevmeyen, ne anlar sevgiden?
Bırak, sevgi sevenin olsun.

Sevenler, sevgi kadar leziz.

Sevdiğim gözlerin gönlüme ışık,
Ezelden oldum, ben sana âşık,
Âşık oldum, şimdi aklım karışık,
Bilmem n'olacak bu sevdanın sonu

Ankara/2006

Bizim eller, yaylalık, obalık.
Tomara çayında, oynar balık
Şeyran pazarı, çok kalabalık.
Hak dostu olsun, bizim ellerin.

Suları soğuk, temiz havası.

Sınıfım lojmana bakar
Ki içinde tüfekliler,
Sarı yüzler,donuk gözler,
Bana bakar,
Ve Fuzuli’den bir gazel.

Fani dünyada,bir gerçek varmış.
Ateş düştüğü yeri yakarmış
Gerisi ben gibi,vah vah deyip
Hep,işine gücüne bakarmış

Ölüm,ah zamansız zalim ölüm

Saçın sarı dilin arı.
Senden olmaz, bana karı.
İstemem, sen gibi yarı;
Var git güzel, sen yoluna.

Uyarsın sen, her denene.