Hülya Şimşek Şiirleri - Şair Hülya Şimşek

son lafı söyledin
git
susmak konuşmaktan yeğdir ya
bazen
İçimde bir deli çığ düşer
çıngıraklı bir yılan gibi

Ney sesi miydi duyduğum
Odun diye kendimizi
Yaktığımız ocakta.

Gaye dolu öpüşler silsilesi
Aşkın saçaklarından akarken

I.


İnce çizgilerinde simanın, ağır bir yük taşıyan emekçi onuru

Saklanan bir ömrün içinde kolay değildir ne aşk ne de ölmek…

II.

Gözbebeklerinin elasına sığmaz da anlam
Hürlüğüne kavuşmuş sözcükler kervanı dolanır
Gerçeğin andını içmiş dilinin cumhuriyetinde

Bedensizliğinden utan,
Varoluşunu ışıktan alan.
Karanlık yanlarımızsın
Duvara yansıyan.
Kaç kurtul bizden…

Gözlerimde ağarırken tan
Dokunma bana, kanarım
Susma vaktinde,
bir sıcak tümceyi kaşıklarım
Soğuk bir kağıdın teninden
Yine de sana doyamam

I.poet:

Bebek gibi kıvrılıp uyumuş
nice mahşer tohumu saklar tenin
ellerimde yangın …

Aşka dair bir sır vermek sana
İstemez miydim? âmâ
Tüm içten fısıldayışlarım
düğümdür boğazımda

yaşama dair bir sır vermek sana

.......................................................“Yaşayamamaktan yoruldum...” Oğuz ATAY


Çürümüş bir ağacın gövdesinde ağlamak
ne ağaca ne bana deva...
umutlu bir bekleyişti sevda

İçimde öldürme tutkusu
Kendimi
Mavi bulutlarda
siyah duman
Soluyan
düş katili…