Hülya Sancak Şiirleri - Şair Hülya Sancak

Hülya Sancak

Medcezirler yaşıyor yürek meskenim,
Yaklaşma kıyılarıma..
Almaz artık seni bu liman,
Almaz koynuna....

Devamını Oku
Hülya Sancak

Baharın son demiydi,
Alıp götürdüler seni benden
Yaz geçti, güz geçti
Kışa döndü mevsimler
Kar bile yağdı diyarına
Üşüdün kazak istedin benden

Devamını Oku
Hülya Sancak

susmak değildir aşk sadece
konuşamamaktır da...
ifadeler denizinde boğulmaktır çaresizce
tuzlu tuzlu yutmaktır kelimeleri
yakmaktır genzi.....

Devamını Oku
Hülya Sancak

Yüreğim arayış içerisinde, kendimi arıyorum
Kendime verdiğim sözler bir tarafta
Döndüğüm sözler, bozulan yeminler bir tarafta
Ama ben bu sözlerin, yeminlerin neresindeyim
Kaç adım gerisinde
Nerdeyim

Devamını Oku
Hülya Sancak

Varlıkla yokluk arasında bütün cümleler,
Yok olmak istedim, olamadım.
Bir satır boyu ilerliyorum sana doğru,
Noktamı kaybettim.
Ünlemle durdur beni,
Ben duramıyorum.

Devamını Oku
Hülya Sancak

ne diye tabir edilir ki bilinmez
dilime dolandığı kadar yüreğime dolanmış adı
ne ara araladı gönül kapımı
hiç haberim olmadı...

aşk sonsuzluğa özlem duymak gibiydi

Devamını Oku
Hülya Sancak

Güneşin ayazina
Uzanır düşlerim
Yandıkça buz kesilir
Bulutlara varamadan
Yere düşer

Devamını Oku
Hülya Sancak

Olgunlaşmak böyle birşey herhalde
Artık kimse seni şaşırtamıyor
Ve biliyorsun ki nihayetinde
Herkes kendine yakışanı yapıyor

Devamını Oku
Hülya Sancak

Sürekli irtifa kaybeden bir zahit
Ya da
Kendinden davacı bir şahit
Nesin ki sen
Neresindesin
Olayın

Devamını Oku
Hülya Sancak

Başımın tatlı belası
Ah benim bu iyi niyetlerim
Sere serpe gectiklerim
Aklım kalmadan

Başımın tatlı belası

Devamını Oku