Hükümdar Şiiri - Kasım Kobakçı

Yeryüzünde bir hükümdar,
Ettiği her eylem uyar,
Kitleler hep zatı duyar,
Yalnız seni rehber sayar.
*
Şahsiyetin cüzleriyiz,
Vücudun canlı yemiyiz,
Bacağın elin feriyiz,
Mide kalbin esiriyiz.
*
Sabret seslendin az zaman,
Dur emredip durdu kervan,
Acaba kopar mı tufan?
Aydınlık sökmeden uyan.
*
Yıktı eledi ün saldı,
Fenerin şavkı yol aldı,
Ağılda koyun çoğaldı,
Manda yavrulayıp kaldı.
*
Subay cini hasarlandı,
Tasasız nurlar bulandı,
Örtü kalktı cin canlandı,
Tapınak yasa boyandı.
*
Dünyada yegâne lider,
Tüm yollar şahsına gider,
Toplum zata hürmet eder,
Yaban eller ruha keder.
*
Kalıbının tek özüyüz,
Varlığının gür sözüyüz,
Kulağın saçın gözüyüz,
Nefesin sönmez közüyüz.
*
Sabır telkin ettin yeter,
Durakla buyruğun biter,
Acaba hangi dert tüter,
Şafak sökmeden kuş öter.
*
Mazot dolunca sel taştı,
Meşale gökleri aştı,
Çiftlikte taylar kaynaştı,
Kuzular kırda dolaştı.
*
Serdarın ifriti sindi,
Huzurlu parıltı indi,
Gizemli ruh şaha bindi,
Dergahta sevinçler dindi.