Mutluluk usulca ayrılıp gitti,
Hüzün ele aldı hükmünü,
Dağıldı aydınlığı ufkumun
Karabulutlar sardı dört bir yanımı.
Görmez oldum istikbalimi.
Gecem hüzne acıklı mısra sıralarken,
Gündüzümün saatleri geçmek bilmez eziyet.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta