Hoyratça Şiiri - Mehmet Gökel

~HOYRATÇA~
Ne zaman elime kalemi alsam,
Yüreğimden vurulmuşa dönerim.
Bu denli, bu doyumsuz aşkla Sevmek neye yarar; sonu hüsran, sonu yıkılmışlık...
Seni şu yüreğime altın bir nakkaşla kazımışken,
Ne olurdu sen de biraz sevseydin?
Bilmez misin ki bazı yazıların imzası,
Ahirete kadar atılır.
Seni biraz çok, biraz hoyratça sevdim, Sevgimde aşırıya kaçtım işte.
Sen de aynısını yapsaydın ne olurdu Sanki...