~ Feryat ~ Şiiri - Mehmet Gökel

Yoksun işte...
Her yanımı ateş sarmış,
Ne duyan var, ne de gören.
İçim kan revan...
Tenha bir köşeden sesleniyorum:
Duy beni, hisset beni!
Sarılsam sarılamıyorum,Öpsem öpemiyorum.
Hele kokun...
Kokun için bin canımı vermeye dünden razıyım.
Sevgilim, duy beni, Feryad-ı figan içindeyim.
Gittin gideli her lezzet haram,
Senden başka her düşünce haram...
Korkarım ki bir daha bu fani gözümle Göremeyeceğim o ışıl ışıl yüzünü.
Bu da bana cehennemdir...
Allah şahidimdir ki,
Beni cehennem girdabında boğdun.
Oysa yanmak bahaneydi,
Seni görmenin lezzeti şerefti...