Hoyrat Elmadağ Şiiri - Yasin Yüksel 2

İstemem kimseler çekmesin hasret, zor yâre,
Ben tutamadım nazlı yarim elini,düştüm zârâ,
Yel savurur saçını,kıskanırım değse rüzgâra bile

Ben bir garip âşığım düşmüşüm yâr yoluna,
kaldı ismi içimde gecemde, hem sabahımda.
doğar nazlı nazlı,içim yanar… her bakışınla.

Yel eser de savurur telli duvağını,
Türk’ün uyandırır yayla sabahını
Seni düşünür unuturum adımı,
Bir tek gülüşle döner yazım kışa.

Sabah olur Elmadağ’a nur düşer,
Gelin yoldan iner düze, saçını örer,
Bana göre değil’ki hasret; beni üzer,
Gel uzatma yâr kalbimde yerini yıkma.

Yel eser yücelerden ince ince ,
Sesin düşer dağların her yanına.
Elmadağ’dan bir hüzün gelir ince ,
Sevdan yanar...kanar...siner canıma.

Göç yolları uzar, ben de yürüyorum,
Kokun gelir ılgıt ılgıt sürünüyorum,
Sevdan için ben çöllere düşüyorum,
Dön de bir bak,beklerim Elmadağında...

Ben âşığım yâr, sözüm dertlidir,
Sazım ağlar geceleri perdesizdir,
Elmadağ şahittir bu sevdaya,
Yandım yâr…kavruldum vuslatta.