Hoş Geldin Şiiri - Halil Kumcu

Ruhuma ilmek ilmek işlenmiş bakışların,
Her nereye baksam, karşımda senin yüzün.
Mıh gibi aklıma kazınmış o derin izlerin;
Sensiz bu koca dünya, kapkara matem güzün.

Ellerin hep ellerimi tutsun, hiç bırakmasın,
Zira ben sensiz eksik, ben sensiz kül olurum.
Kimseyi yerine koyamam, bu imkânsız;
Gözlerindeki o görünmez resimde kaybolurum.

İçimin en kuytusuna sakladım özlemini,
Benden başka kimse sızmasın, kimse görmesin.
Sen benim avuçlarımdaki dualarımın cevabı;
O en güzel peri masallarından hoş geldin.

Hangi şiirden, hangi yanık türküden çıkıp geldin?
Gönül demliğinde hasretinle demlendiğim...
Yüzünü görünce titrer içim, bir çocuk gibi;
Issız yüreğime düşer güzelliğin her daim.

Artık ne hüzün kapımı çalar, ne de ayrılık,
Sen geldin ya; bahar geldi, dindi bu hıçkırık.
Seni bir vasiyet gibi saklarım can evimde;
Dünya bir yana dursun, sen benimle kal artık.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Gözlerin, yıllardır kapalı duran bir pencereyi içimde açtı.
•Yüzünü görmek, uzun bir sürgünden memlekete dönmek gibi.
•Seninle konuşurken, dünya biraz daha yaşanır oluyor.
•Bir insanın varlığı, yokluğunu affettiriyorsa o aşktır.
•Hoş geldin demek, biraz da “iyi ki geç kalmadın” demektir.

20 Nisan 2020 / Pazartesi / Ankara