Hızır Günleri Şiiri - Halil Kumcu

Başakların üstüne mayıs,
Boğaza erguvanlar yağar.
Hızır günlerinde dilim esir,
Yaşamın kıyısında toprak kokar sofralar.

Ortasındayım kırık dökük bir denizin,
Göğsümde ateş dolu hüzzam kırıntıları.
Hesapsızca hasretlik yağar içime,
Nefes nefese ıhlamur kokuları.

Sol yanım soğuk alabildiğine bu günlerde,
Yüreğimin dalından bir ah çeker kalbim.
Kuş, papatya, gelincik, çayır, çimen,
Gül biten dikende kaç mevsim sensizim?

İğde ağaçları altından,
Kendi imdadıma koşup geldim.
Neyime lazım canansız can?
Sustukça unuturum zannettim.

Bir uçurumun kenarındayım,
Ha itti, ha itecek beni gamzene.
Hoş bir seda kalsın istedim benden,
Sevenlerin kalbi çarparken birbirine.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Bahar çiçek açtırır; ayrılık diken büyütür.
•Gül dikende büyür; aşk da acıda.
•Sevenlerin kalbi çarparken, dünya bir anlığına susar.
•Hoş bir seda kalmak istedim; yankım yine sana çarptı.
•İnsan uçurumdan düşmez; bir bakıştan düşer.

6 Mayıs 2020 / Çarşamba / Ankara