Hilkat Muamması Şiiri - Mesut Tütüncüler

Bir sır indi semâdan,
Anlatayım imâdan.
Dağda takat kalmamış,
Gök korkmuş da almamış.
Âdem onla uyanmış,
Nurdan kana boyanmış.

Nuh’la kalkan gemide,
Karaya vuran Hâmî’de.
Nar-ı Nemrut’u güle,
Döndüren sırlar ile.
Yusuf’u kuyuda zer,
Mısır’da sultan eder.

Musa’nın asâsında,
Tûr’un o nidâsında;
Meryem’ce sükûtta bil,
Ruhun lâhûtu delil.
En son Gül’de oldu cem,
Çiğlik onda aldı dem.

O zerrede gizli dev,
Her kürede bin bir nev.
Her nefes birer mühür,
Soluduğu kadar hür!
Ne ola bu ey yolcu;
İşte verdim ipucu.