Hikmet Durkut Şiirleri - Şair Hikmet Durkut

Yüreğime başka sevgi koymayım
Sorma bana nedir asıl sevdiğim
Bir mektup yaz okumaya doymayım
Haz alayım usul usul sevdiğim

Hatır sorsan mektup ile arada

Ne baharı belli ne kışı belli
Esince soldurur sevda dediğin
Girince çıkmaz ki kalır temelli
Hüzünle doldurur sevda dediğin

Ne huzur buldurur ne neşe saçar

Şu mecnun halime bakıp geçerken
Eserim diyerek öğünmen lazım
Sinem büryan edip yakıp geçerken
Ateşinde sende göğünmen lazım

Bu nasıl ateşji dumanı çıkmaz

Bundan sonra bana gelsen ne fayda
Sevdayı başımdan attıktan sonra
Bunca yıl ağlattın gülsen ne fayda
Aşıma zehirler kattıktan sonra

Sevdaya açılan yollarım örtük

Babam sabah erken işe giderdi
Anam sac sobada çörek ederdi
Tarlayı tapanı dolansın derdi
İşte o günleri özlüyorum ben

Damlar loğlanırdı akmasın diye

Bir ümit vermiştin seneler önce
Yüreğimi yaktın yüreğin yansın
Bunca yıl geçmedi çoğaldı anca
Yüreğimi yaktın yüreğin yansın

Bekle gün doğmadan neler doğarmış

Bütün ezalarım iflas etsede
Yürek denen organ durmuyor işte
Takvimler tükense ömür bitsede
Yürek denen organ durmuyor işte

Böbreğime kum birikse taş olsa

Yoluna öldüğüm gurban olduğum
Yürüdükçe yolun olam gez beni
Adını andıkça sevgi dolduğum
Okudukça defterine yaz beni

Saçlarını ince belik ördüğüm