Hikmet Durkut Şiirleri - Şair Hikmet Durkut

Hiç halim kalmadı kurudu beden
Suları çekilmiş dere gibiyim
Geçmişi arıyor gönül bilmeden
Kabuk bağlamayan yara gibiyim

Olanları almaz oldu dimağım

Sıtkımı sıyırdım yalan dünyadan
Çoğunda azında gözüm kalmadı
İnsan oğlunda ki bitmez riyadan
Sahte niyazında gözüm kalmadı

Ben derdime derdim bana yeterim

Elimde değil ki sokup atayım
İçime işlemiş gözlerin güzel
Hayalin koynunda her gün yatayım
Geceme ay olsun yüzlerin güzel

Endamını o nazını seveyim

Yediğin ekmeğin içtiğin suyun
Lokması yudumu bitince görün
Tükenir takvimler kazılır kuyun
Karanlık mezara yatınca görün

Dertleri ekledin bunca derdime
Anladım halime gülüp geçiyon
Acıları siper ettim bendime
Kör kurşun misali delip geçiyon

Eserinle öğün halime bakıp

Ne kadar uzakta olsanda bana
İnan gülüşünü duyar gibiyim
Can verirsin bilki bu yarım cana
Döneceğin günü sayar gibiyim

Yaş kemal bulmadan dertlere doydum

Bayram diyordun hani nerede eski bayramlar
el ele göz gözeydik gülüşürdük bir zaman
Bayram gelince eve kucaklaşırdı canlar
Derdi Gamı tasayı bölüşürdük bir zaman

Eşşm dostum akrabam konu komşu beraber

Endamını senin suna boyunu
Essahdan seviyom yalanım yok ki
İşveni nazını melek huyunu
Essahdan seviyom yalanım yok ki

Eli benden üstün tutup
Ayakları baş eyledin
Sevdayı başından atıp
Yüreğimi tuş eyledin

Aşkımızı hiçe saydın

Seninle herşeye varım dediysem
Dağları delecek Ferhat'mı sandın
Sensiz bir tarafım yarım dediysem
Surları yıkılmış serhatmı sandın

Ağlayıp yaşımı içe döktüysem