Hikmet Durkut Şiirleri - Şair Hikmet Durkut

Ne yüzüme baktın nede gözüme
Lal eyledin dili susuyor inan
İnanmadın yeminime sözüme
Sevdan deli poyraz esiyor inan

Hüzün çöker öze gözler doluyor

Bu ne gurur bu ne kibir
Zenginde bir fakirde bir
Hepimizi bekler kabir
Kaçacak yerimiz mi var

Hile hurda yalan dolan

Gelirsen kabrime masumca bakma
Mutlu günlerimi ansan olmaz.mı?
Bana kokun yeter bir gül bırakma
Yılda olsun bir gün gelsen olmaz mı?

Mezarımı sulayın gülü solmasın

Ne yediğim belli ne de içtiğim
Muskalık deliyim kullar içinde
Pervane misali candan geçtiğim
Kavruldu vücudum küller içinde

Önümü göremem hayal kuramam

Beni benden almıştın ya
Neyine güvenem senin
Seri derde salmıştın ya
Neyine güvenem senin

Ne şansımı döndürdün sen

Bir sevda dolanır durur başımda
Yaylalarda yele benzer neyleyim
Tarifi ne mümkün gezer peşimde
El değmedik güle benzer neyleyim

Aklımı başımdan alır kaldırır

Herşeyi maziye bırakıp gittim
Saraydan geçmişim handa ne varki
Tükendi takvimler eridim bittim
Yarından geçmişim dünde ne varki?

Sur'dan gelen ilk haber, çok ağır yaralıydı
Sonradan gelen haber, dahada karalıydı
Doğum yeri Sızır'dı gönderin oralıydı

Makamını buldun sen gerek yok başka söze
Biz ölüyüz sen diri şefaatçi ol bize.

Yürüdükçe yolun oldum önüne
İlk göz ağrım oldun gördüğüm sensin
Pusulam çevrilmez vuslat yönüne
Hasreti sineme dürdüğüm sensin

Hani diyordun ya muskalık deli

Yola yürüyüşün endamın ayrı
Nazarım değecek sallanma güzel
Gözümden ıramam kollarım gayrı
Her yere kök salıp dallanma güzel

Bizim ocakta pişsen yemeğim olsan