Vefa derler burda eski bir semte,
İnsanlarda bugün vefa kalmadı,
Nice dost ahbabım vurdu sineme,
Dostluklarda vefa sefa kalmadı.
Nerde hani bunca milletler,
Evlerinde baykuşlar tüner,
Kalmamış canlılık bir eser,
Yalan dünya vefa ne gezer.
Ne kadar vefasız çıktın sevgilim,
Güzelim yılları hemen unuttun,
Mazide kaldı o güzelim günler,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.
Bulamadım senden,bir vefa dünya,
Güldürmedin beni,bir sürü hülya,
Peşinden hep koştum,hem atlı,yaya,
Bulamadım senden,bir vefa dünya.
Derdim vardır canlar gönlüm içinde,
Derdime yanar da her gün ağlarım,
Göz yaşım silen yok beyaz mendille,
Sabahta akşamda akar ağlarım.
Bakın hele neler de oldu,
Hepsi bozkurta selama durdu,
Ayrılık kalmadı birlik oldu,
Yakışmıyor bu hal bozkurta.
Beni bu sevdaya düşüren Rabbim,
Sözleri dilimden döktüren Rabbim,
Kalplerde sevgiyi bitiren Rabbim,
Ne biçim dünyadır hele bir bakın,
Kimiler ağlarken kimi gülüyor,
Kimisi havada gezer dünyayı,
Kimisi yayandır yalan dünyada.
İçerde şarabın kılmaz namazın,
Devri saadet yahudi,şikayette mümine,
İftira attı birde,devemi çalmış diye,
Şahit gösterdi orda,ikide münafıkla,
Yalan söyledip ona,para verdi hediye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!