Resul buyurdu,insan ölür,
Hayır hasenat,hepten durur,
Yalnız üç şeyden,sevap gelir,
Sevabı bitmez,üç kişinin.
Resulün kölesi Zeyd Bin Harise,
Yola çıkarlar münafık biriyle,
Yolda konaklarlar bie harabede,
Uyuyan Zeydi bağlar,münafık bir iple.
Resul mektup yazdı,hükümdarlara,
Davet etti halkı,Din-i İslama,
Mühürlü mektubu,verdi ulağa,
Resul davet etti,halkı İslama.
Akıl yoktur artık,fikirse herze,
Dinmi o nedir ki,demirden perde,
Koskoca Devletim,yıkılmış yerde,
Sanki Devletim ölmüş,olmuş cenaze.
Şehit ölü değil,onlar hep canlı,
Mezarda durmazlar,gezer dünyayı,
Ne yerler içerler, bilinmez sırlı,
Şehidim sen rahat, uyu mezarda.
Fatih tebdil-i kıyafet geziyordu,
Sadrazam Mahmut Paşa ile dolaşıyordu,
Fatih Cami yanında bir ara durdu,
Halk ne yapıyorsa alenen gördü.
Kendi halinde tüccar,kanaat ehlindendi,
Endenozya'ya varıp,orayı mesken etti,
Satıyordu güzelce,dükkanda kumaşları,
Yardım ediyor ona,sadık bir elemanı.
Hep müslümanları,buluyor bela,
Bu ne biçim iştir,almaz hafsala,
Zulüm yapıyorlar,müslümanlara,
Yazık kan akıyor,dünya uyuma.
Saad bin muaz ra. kılmadım asla,
Namazda aklıma,gelmedi dünya,
Hatırlamam ki ben hiç bir namazda,
Kardeşim huşuyla,kıl namazını.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!