İnsü cinnin kıblesi,dünyada beytül Kabe,
Meleklerin kıblesi,semada beytül İzze,
Beytüllah der hacılar,dünyadaki Kabeye,
Beytül mamur denilir,semada meleklerce.
Ne olursun sen bozma, meclisde bir kimseyi,
Ayıplarına bakıp ta, kınama sen kimseyi,
Bundan daha kötü bir, insan görmedi cihan,
Kınanacak varsa bil, o da nefsindir insan.
Kırıkkale kuruldu fabrikalar,
Türkiye de bir yere topladılar,
Paşalar burayı uygun buldular,
Türkiye'mi savunur, Kırıkkale.
Bir kimsenin malını çalmak kul hakkı,
Otobüste birisini itersin belki,
Trafikte sıkıştırmak yoldakini,
Başkasının yoluna geçmek kul hakkı.
Son safhada gelir Mehdi,
Deccalı kaldırır ortadan bilki,
Süfyan zuhur eder,alametli,
Bunlar Kıyametin alameti.
Ne hainler gördü bu asil millet,
Ekmeğimizi yiyen oldu illet,
Nice hain bize yaptı ihanet,
Ne alçaklar gördü,bu asil millet.
Olacaklar yazılmış Levhü mahfuza,
Dünya ve ruhlar yaratılmadan önce,
Nimete kibirlenme,belaya üzülme,
Kader mutlak kaçılmaz, şükreyle.
Milli Görüş şimdi yukarda,
Üç dönemdir iktidarda,
Başörtüsü yasak kamuda,
Muktedir olun artık arkadaş.
Atıf Hoca hayatı,baştan sona hep çile,
İlk önce yakalanır,Kanuni Esaside,
Sinop'ta kalır önce,oradan Sungurlu'ya,
Bir yanlış yaptık diye,salınır ordan Hoca.
Bu ülke yapılan,çok karanlık işler,
Yıllardırhep reva, görülen zulümler,
Mümine yapılan,bütün işkenceler,
Hepsinin altından, çıkar hep yahudi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!