Hz.Ömer Bin Hattab ra.dolaşıyordu bir gece,
Bir adam gördü yolda,ayakta beklemekte,
Sordu-Ey Allahın kulu,niye beklersin burda,
Derdi bol olan adam,kardeş nolur dokunma.
Allah yarattı,dünyamızı,
İmtihan etti,biz kulları,
Güzel gösterdi,şu hayatı,
Dünya zahmeti,bitmez dostlar.
Allahım zulmettim ben kendime,
Günahımı yok bağışlayan kimse,
Bağışla ne olur,merhamet eyle,
Bulamadım senden başka bir kapı.
Nuh as.ın yaklaşmıştı vefatı,
Karşısına aldı çocuklarını,
Vasiyetim yap Hakka ibadeti,
Dünya iki kapılı bir ev oğlum.
Bir şey anlamadım,yalan dünyadan,
Çoluk çocuk hepsi, boş ve yalan,
Var birazcık sen de,gezip oyalan,
Dünya sen ne çok, kandırdın beni.
İki kardeşten birisi diyordu,ben kalayım köyde,
Şehir çok karanlık,günah işlemek var bir de,
Köyde çobanlık yapar,beslerim koyunla,keçi,
İnsanlar tuhaf olmuş,şehirde görmüyorlar açı.
Bir Padişah vardı,Ülkelerden birinde,
Dolaşmaya çıktılar,pazarda Veziriyle,
Tanımasın diyerek,gizlemişti kendini,
Bilmek istiyordular,halkının niyyetini.
Bahtiyar kullarına verir Mevla,
Kime kız,kimine oğlan dünyada,
Sevindirir insanı,tatlı meyva,
Ahirette nur çocuk,sürur dünyada.
Gençler ailenin,mutlak temeli,
Ülke geleceği,kıymetli yeri,
Neslimin bekası,onlarda gizli,
Gençlerime sahip,çıkalım Dostlar.
Hz.Adem babamız ezelde,
Hz.Havva insanlığa anne,
Bir kız,bir oğlan geldi dünyaya,
Ulaştı sayıları kırka.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!