Sayfaları kanatırcasına yazdım bu gece,yanlızlığa müebbet hükmü verilmiş ışık ölü, kulağım sonsuzluğa adım adım yürüyen saatin agıtında.
Şiirin ruhu sarhoşluk içinde koyu siyahın deminde.
Sislenen mum ölmemek için son çırpınışında, kalem satırların arasında gezinirken.
...Kırık pencereye sessiz sessiz düşen yağmur cesetlerine daldım soğuk bakışla. Gökyüzünü sarmalayan rüzgarda buruk melodi.
Siyahlar giyinmiş bulutlar b/aşka ağlamaklı bu gece.
Ölüme adanmış beni b/aşka saldı duygular yanlızlıkta.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta