Artık şiirlerimde avutmuyor beni
gittikçe çoğalıyor ölümler, yalnızlıklar çünkü
bej rengi hüzünler büyüyor her kopuşta içimde
ve ben ne zaman yazsam saçlarım dökülüyor artık
Ölüm beyazı kağıtlara devriliyor siyah tenli kelimeler
üşüyor tüm mecnunlar
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta