Aşk yolculuktur hiçten hiçe yol alınan
Kanatlanır uçarsın
“Uçma aşka kanatların yanar” derler…
"Aşka uçmadıktan sonra
"Kanat neye yarar dersin “
"Aşka varınca kanadı kim arar” derler…
Görürsün, yanar kül olur ve savrulursun
Dinlersin,
Anlarsın ve sonunda teslim olur susarsın
Sözcükler birer birer çekilir içinden.
Anladıkça susarsın;
Çünkü hakikatin en güzel dili, sessizliktir.
Bu yolun ilk durağında
Divane Yunus'un yüreği karşılar seni;
Sevmenin, seni eksiltmek olduğunu öğretir.
İkinci durağında
Nâbî'nin vefası ve hikmeti bekler seni
Aşkın iradeye diz çökmeyi öğrettiği yerde.
Ve en sonunda, dönen semânın ortasında,
Mevlânâ gülümser son durakta
Orada ne yolcu kalır, ne yol, ne de kanat...
Yalnız aşk kalır;
İnsanı kendisine ulaştıran o sonsuz yürüyüş
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 22:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20260708 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!